Sakrament Namaszczenia Chorych

Z nauki Kościoła

Namaszczenie Chorych to sakrament, w którym chory otrzymuje szczególne Boże łaski, ulgę w cierpieniu. Kiedyś sakrament ten nosił nazwę „Ostatniego Namaszczenia” i z przyjęciem go czekano do ostatnich chwil życia. Często wzywano kapłana gdy chory był już w agonii, nie mógł się już spowiadać i nie był świadomy przyjmowania sakramentu. Sakramentu tego nie udziela się osobom zmarłym, dlatego nikt nie powinien czekać z przyjęciem Namaszczenia Chorych do ostatnich chwil życia. Sakrament Namaszczenia chorych połączony jest najczęściej ze spowiedzią chorego i przystąpieniem do Komunii Świętej.

Kto może przyjąć sakrament Namaszczenia Chorych?

1.     Człowiek znajdujący się w ciężkiej chorobie lub zagrożeniu życia. W tej sytuacji nie jest potrzebna żadna opinia lekarska, wystarczy, że opiekujący się osobą chorą lub mieszkający z nią uznają sami, że choroba jest poważna a sytuacja może mieć śmiertelne skutki.

2.     Osoby w wieku starczym. Wiek ten to okoliczności w których może dojść do nagłej śmierci i dlatego sam starczy wiek już jest argumentem do przyjęcia Namaszczenia Chorych.

3.     Przed ciężkimi operacjami. Sam zabieg operacyjny może być zagrożeniem życia dla pacjenta dlatego przed zabiegiem także można przystąpić do Namaszczenia Chorych

Sakramentu Namaszczenia Chorych udziela się w naszej parafii przy okazji odwiedzin chorych w każdy pierwszy piątek miesiąca. Chorych zawsze wcześniej zgłaszamy w zakrystii i przy zgłoszeniu należy poinformować o chęci przyjęcia przez chorego Namaszczenia Chorych. Sakrament ten jest wielorazowy. Po odzyskaniu zdrowia w następnej poważnej chorobie można Namaszczenie Chorych przyjąć kolejny raz. Skuteczności tego sakramentu nie mierzy się czasem, niektórzy bowiem uważają, iż sakrament ten jest ważny tylko jeden rok i w następnym roku muszą go przyjąć kolejny raz. W chorobach przewlekłych, gdzie leczenie trwa nieraz całymi latami sakrament Namaszczenia Chorych nie traci wartości. W sytuacjach nagłego niebezpieczeństwa śmierci kapłana można wezwać w każdej chwili.

Co należy przygotować?

  1. W pokoju chorego powinien być przygotowany stół jak na kolędę tzn. biały obrus, krzyż i dwie świece.
  2. Należy zapewnić możliwość godnego przystąpienia do komunii św. przez chorego – stół jest w tej sytuacji miejscem na rozłożenie korporału z Najświętszym Sakramentem.
  3. Możliwość wyspowiadania się chorego – w czasie spowiedzi domownicy powinni opuścić pokój a po spowiedzi wrócić do wspólnej modlitwy
  4. W sytuacji przyjmowania Namaszczenia Chorych na stole powinien być przygotowany na talerzyku kawałek waty, by kapłan mógł w tę watę wytrzeć palce z oleju św. Po obrzędzie Namaszczenia Chorych watę należy bezzwłocznie spalić.

Jeżeli chory ze względu na swój stan zdrowia nie może przystąpić do komunii św. /np. jest nieprzytomny/ należy o tym powiedzieć przy wezwaniu kapłana. Komunii św. nie udziela się też osobom, które straciły jasność używania rozumu i świadomość sytuacji i np. nie rozróżniają czy przyjmują Najświętszy Sakrament czy lekarstwa.